การบาดเจ็บที่พบบ่อยและการป้องกัน
Common badminton injuries and how to lower the risk
งานทบทวนในนักแบดมินตันพบว่าการบาดเจ็บส่วนใหญ่อยู่ที่ขา โดยเฉพาะข้อเท้าและเข่า รองลงมาคือไหล่ข้างถือไม้และหลัง และการบาดเจ็บจากการใช้งานซ้ำพบในสัดส่วนสูง [1][2][3] บทนี้ช่วยให้รู้ว่าควรระวังตรงไหนและป้องกันอย่างไร เป็นความรู้ทั่วไป ไม่ใช่การวินิจฉัยหรือการรักษา ถ้าเจ็บ ให้พบแพทย์หรือนักกายภาพบำบัด
มัลโลว์สรุปให้
ขาบาดเจ็บบ่อยสุด รองลงมาคือไหล่และหลัง ลดความเสี่ยงด้วยรองเท้าคอร์ต เก็บลูกบนพื้น ฝึกความแข็งแรงกับการทรงตัว ลันจ์ให้เข่าชี้ตามปลายเท้า และค่อย ๆ เพิ่มการฝึก
ภาพการ์ตูนสื่อความ ไม่ได้วาดตามสเกล ภาพเทคนิคละเอียดอยู่ด้านล่าง
สารบัญบทเรียน
เป้าหมายของบทนี้
- รู้ตำแหน่งที่นักแบดมินตันบาดเจ็บบ่อย และจังหวะที่ร่างกายรับแรงมาก
- ใช้วิธีลดความเสี่ยงที่มีหลักฐานรองรับในการเล่นทุกครั้ง
- รู้ว่าเมื่อไรต้องหยุดเล่นและไปพบผู้เชี่ยวชาญ
สิ่งที่ควรรู้ก่อน
บาดเจ็บตรงไหนบ่อย
| ตำแหน่ง | งานวิจัยพบอะไร | ใครถูกศึกษา |
|---|---|---|
| ข้อเท้า | ในการบาดเจ็บเฉียบพลันที่มาห้องฉุกเฉิน ข้อเท้าพลิกพบมากที่สุด [4] และข้อเท้าพลิกในแบดมินตันเกือบทั้งหมดเกิดโดยไม่มีการชนกับใคร [5] | ผู้เล่นทุกระดับอายุ 10–66 ปีในฝรั่งเศส / วิดีโอการแข่งขันระดับสูง |
| เอ็นร้อยหวายและน่อง | เอ็นร้อยหวายขาดและกล้ามเนื้อน่องฉีกเป็นการบาดเจ็บเฉียบพลันที่ขาที่พบรองลงมา [4] และในผู้เล่นแข่งขันวัยกลางคนกลุ่มเล็ก ๆ เกือบครึ่งเคยปวดบริเวณเอ็นร้อยหวาย ซึ่งสัมพันธ์กับอายุ [6] | ผู้เล่นทุกระดับ / ผู้เล่นแข่งขันวัยกลางคน 32 คน |
| เข่า | ในผู้เล่นสมัครเล่นอายุเฉลี่ยราว 50 ปี เข่าเป็นตำแหน่งที่พบบ่อยที่สุด [7] ในนักกีฬาระดับสูงกลุ่มเล็ก ปัญหาเอ็นใต้ลูกสะบ้าเกิดที่ขาหน้าที่ใช้ลันจ์ [8] และในเวชระเบียนนักกีฬาทีมชาติมาเลเซีย เอ็นใต้ลูกสะบ้าอักเสบ (patellar tendinopathy) เป็นการบาดเจ็บที่พบบ่อยที่สุดชนิดหนึ่ง [9] | ผู้เล่นสมัครเล่นวัยกลางคน / นักกีฬาระดับสูง 16 คน / นักกีฬาทีมชาติมาเลเซีย 209 คน |
| ไหล่ข้างถือไม้ | ผู้เล่นสันทนาการราวครึ่งหนึ่งเคยหรือกำลังปวดไหล่ข้างถนัด และบางคนยังเล่นต่อทั้งที่ปวด [10] ในเยาวชนระดับชาติ ไหล่ข้างถือไม้บาดเจ็บบ่อยในนักกีฬาหญิงระดับมหาวิทยาลัย [11] | ผู้เล่นสันทนาการ 99 คน (แบบสอบถาม) / เยาวชนญี่ปุ่น |
| หลังส่วนล่าง | พบการบาดเจ็บบ่อย ส่วนใหญ่เป็นแบบใช้งานซ้ำ โดยเฉพาะนักกีฬาชาย [11] | เยาวชนญี่ปุ่นระดับชาติ |
ในนักกีฬาระดับสูง งานทบทวนพบว่ากว่าครึ่งของการบาดเจ็บอยู่ที่ขา ชนิดที่พบบ่อยคือเอ็นอักเสบหรือเสื่อม และข้อเคล็ดหรือแพลง แต่ตัวเลขต่างกันมากระหว่างงาน [3] งานที่ทบทวนเวชระเบียนนักแบดมินตันทีมชาติมาเลเซียช่วงปี 2007–2017 (นักกีฬาทั่วไป 209 คน บันทึกการบาดเจ็บ 1,010 ครั้ง) พบว่าราว 2 ใน 3 อยู่ที่ขา และราว 94% เกิดระหว่างการซ้อม ไม่ใช่ระหว่างแข่ง [9] (เราอ่านเฉพาะบทคัดย่อ นักกีฬาทีมชาติใช้เวลาซ้อมมากกว่าแข่งมาก ตัวเลขนี้จึงอาจสะท้อนเวลาที่ใช้ซ้อมด้วย — ข้อสังเกตของบรรณาธิการ) สรุปคือวันซ้อมต้องระวังไม่น้อยกว่าวันแข่ง ตารางนี้มีไว้ให้รู้ว่าควรระวังตรงไหน ไม่ได้มีไว้ให้เดาว่าตัวเองเป็นอะไร
จังหวะที่ร่างกายรับแรงมาก
- ลันจ์ลึก ลงพื้นด้วยขาเดียวหลังกระโดดตบ เปลี่ยนทิศเร็ว และตีเหนือศีรษะซ้ำ ๆ เป็นจังหวะที่ร่างกายรับแรงมาก [1][2]
- งานทบทวนในนักแบดมินตันพบว่าเคยบาดเจ็บมาก่อนและการเล่นในระดับที่สูงขึ้นเป็นปัจจัยเสี่ยง [1] งานเวชระเบียนนักกีฬาทีมชาติมาเลเซียก็พบว่าอายุ เพศ และประวัติการบาดเจ็บทำนายการบาดเจ็บได้ และการบาดเจ็บที่ขาสัมพันธ์กับการบาดเจ็บที่แขนและลำตัวในเวลาต่อมา (และกลับกัน) [9] เป็นความสัมพันธ์ทางสถิติ ไม่ได้พิสูจน์ว่าเป็นสาเหตุ
- การบาดเจ็บจากการใช้งานซ้ำพบราว 25–74% แล้วแต่งานวิจัย งานทบทวนจึงแนะนำให้ปรับภาระการฝึกทีละน้อย ซึ่งเป็นหลักที่มาจากงานวิจัยในกีฬาอื่นเป็นส่วนใหญ่ [1] (ดูวิธีปรับในบท เพิ่มความหนักอย่างเหมาะสม)
- ในห้องทดลอง หลังนักแบดมินตันซ้อมจนล้า ข้อเท้าบิดเข้าด้านในมากขึ้นเล็กน้อยตอนลงเท้า [12] งานนี้วัดท่าทาง ไม่ได้วัดการบาดเจ็บจริง
- งานทบทวนปี 2026 (ข้อมูลส่วนใหญ่จากห้องทดลอง) พบว่าเข่าที่บิดเข้าด้านในตอนลงพื้น และแรงที่เข่ารับสูงตอนลันจ์ สัมพันธ์กับความเสี่ยงเอ็นเข่า ส่วนที่ไหล่ การหมุนไหล่เข้าด้านในที่ลดลงและกล้ามเนื้อรอบไหล่ที่ไม่สมดุลเป็นปัจจัยเสี่ยง [13]
ลดความเสี่ยงทุกครั้งที่เล่น
- ใส่รองเท้าคอร์ตที่พื้นไม่ลื่น ไม่ใช้รองเท้าวิ่งที่พื้นหนาและยกสูง เพราะอาจเพิ่มโอกาสข้อเท้าพลิกตอนเปลี่ยนทิศ [14][15] (ดูบท เลือกอุปกรณ์สำหรับมือใหม่)
- เก็บลูกที่ตกอยู่บนพื้นก่อนเล่นแรลลีต่อ เพราะเหยียบแล้วข้อเท้าพลิกได้ [14][16]
- อบอุ่นร่างกายทุกครั้ง (บท การอบอุ่นร่างกายและคูลดาวน์) งานทดลองเบื้องต้นในนักแบดมินตันเยาวชนพบว่าโปรแกรมอบอุ่นร่างกายเพื่อป้องกันการบาดเจ็บสัมพันธ์กับการบาดเจ็บที่น้อยลง แต่ยังเป็นงานเดียว [17]
- ฝึกความแข็งแรงและการทรงตัวนอกสนาม งานวิเคราะห์รวมงานทดลองในกีฬาหลายชนิดพบว่าช่วยลดการบาดเจ็บ ส่วนการยืดเหยียดอย่างเดียวไม่ลด [18] งานทบทวนในแบดมินตันก็แนะนำให้มีการฝึกความแข็งแรง [1][2]
- ลันจ์และลงพื้นให้เข่าชี้ไปทางเดียวกับปลายเท้า [14] เพราะเข่าที่บิดเข้าด้านในตอนลงพื้นเป็นปัจจัยเสี่ยงในงานทบทวน [13] (ดูบท ฟุตเวิร์กไปหน้าเน็ตและการลันจ์)
- เพิ่มการฝึกทีละน้อย และระวังเป็นพิเศษหลังหยุดเล่นนานหรือเพิ่งหายเจ็บ [1] ยังไม่มีตัวเลขเปอร์เซ็นต์การเพิ่มต่อสัปดาห์ที่พิสูจน์ว่าปลอดภัย [19]
- ถ้าเคยข้อเท้าพลิก งานวิจัยในกีฬาทั่วไป (ไม่ใช่แบดมินตันโดยเฉพาะ) พบว่าที่พยุงข้อเท้าและการฝึกการทรงตัวช่วยป้องกันการพลิกซ้ำ [20] ปรึกษานักกายภาพบำบัดเรื่องการเลือกใช้
- เมื่อเหนื่อยจนท่าเริ่มเสีย ให้ลดความหนักหรือพัก (ข้อเสนอของบรรณาธิการ จากงานห้องทดลองที่พบว่าความล้าเปลี่ยนการลงเท้า [12])
เมื่อไรควรไปพบผู้เชี่ยวชาญ
- ไปโรงพยาบาลโดยเร็ว ถ้าตอนบาดเจ็บได้ยินเสียงดังกร๊อบหรือรู้สึกเหมือนมีอะไรขาด ข้อหรือขาผิดรูป ชา ลงน้ำหนักไม่ได้ [21] หรือปวดเฉียบพลันที่น่องหรือหลังส้นเท้าเหมือนถูกเตะ [22] (รายละเอียดในบท สัญญาณที่ควรหยุดฝึก)
- นัดพบแพทย์หรือนักกายภาพบำบัด ถ้าปวดหรือบวมแล้วอาการไม่ดีขึ้น [21] รวมถึงอาการปวดที่กลับมาทุกครั้งที่เล่น หรือปวดจนต้องเปลี่ยนท่าตีหรือการก้าว (ข้อเสนอของบรรณาธิการ)
คู่มือโค้ช BWF ย้ำว่าเมื่อบาดเจ็บควรหยุดทันที เพราะการฝืนเล่นต่อมักทำให้แย่ลง [14] ท่าฝึกเสริมความแข็งแรงในบทนี้เป็นการป้องกัน ไม่ใช่การรักษา ถ้ากำลังเจ็บอยู่ ให้ผู้เชี่ยวชาญประเมินก่อนฝึก (ข้อเสนอของบรรณาธิการ)
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยและวิธีแก้
ท่าฝึกทรงตัวและลงพื้น (ไม่ใช้อุปกรณ์)
ท่าเหล่านี้มาจากบทเรียน Shuttle Time และคู่มือโค้ช BWF ส่วนจำนวนครั้งในเกณฑ์ “ผ่านเมื่อ” เป็นตัวอย่างของบรรณาธิการ ปรับได้ ถ้ากำลังเจ็บอยู่ให้ถามผู้เชี่ยวชาญก่อน
- ยืนขาเดียวแล้ววางลูก (คนเดียว · ลูก 1–3 ลูก · 3–6 นาที)
ยืนขาเดียว ก้มวางลูกให้ไกลที่สุดข้างหน้า กลับมายืน แล้วก้มหยิบคืนบนขาเดิม [23][18]
ผ่านเมื่อ: ข้างละ 8 ครั้ง โดยเท้าอีกข้างไม่แตะพื้น เกณฑ์ตั้งต้นของบรรณาธิการ (ปรับได้) - ลันจ์ช้าหน้ากระจก (คนเดียว · ไม่ใช้ลูก · 3–5 นาที)
ก้าวลันจ์ไปข้างหน้าช้า ๆ ดูในกระจกหรือคลิปมือถือว่าเข่าชี้ไปทางเดียวกับปลายเท้า ไม่บิดเข้าด้านใน แล้วดันกลับ [14]
ผ่านเมื่อ: ข้างละ 8 ครั้ง เข่าชี้ตามปลายเท้าทุกครั้ง เกณฑ์ตั้งต้นของบรรณาธิการ (ปรับได้) - กระโดดขาเดียวแล้วค้าง (คนเดียว · ไม่ใช้ลูก · 3–5 นาที)
กระโดดขาเดียวไปหน้า ข้าง และหลัง แล้วลงให้นิ่ง เข่างอเล็กน้อยและชี้ตามปลายเท้า [23][14]
ผ่านเมื่อ: ลงนิ่ง 2 วินาทีทุกทิศ เกณฑ์ตั้งต้นของบรรณาธิการ (ปรับได้)
ใช้ในเกมเดี่ยวและคู่
ประเภทเดี่ยว
เกมเดี่ยวมีลันจ์และเปลี่ยนทิศมาก ฝึกลงเท้าให้มั่นคงและพักเมื่อท่าเริ่มเสียจากความเหนื่อย (ข้อเสนอของบรรณาธิการ)
ประเภทคู่
เกมคู่มีลูกพื้นจากการตีพลาดบ่อย ให้เก็บลูกบนพื้นก่อนเริ่มแรลลีใหม่ทุกครั้ง [14][16] และระวังตา (บท ความปลอดภัยของดวงตา)
ข้อควรระวัง
- บทนี้ไม่ใช่การวินิจฉัยหรือการรักษา ห้ามใช้ตารางในบทนี้เดาว่าตัวเองเป็นอะไร ถ้าเจ็บ ให้พบแพทย์หรือนักกายภาพบำบัด
- ผู้ที่กำลังบาดเจ็บ เพิ่งผ่าตัด หรือมีโรคประจำตัว ควรถามผู้เชี่ยวชาญก่อนทำท่าฝึกในบทนี้
วิดีโอประกอบ
ลิงก์ไปคลิปบน YouTube (เปิดในแท็บใหม่) เราสรุปเนื้อหาด้วยคำของเราเอง ไม่ได้คัดลอกภาพหรือคลิป และไม่ได้รับรองผู้สอน ถ้าคลิปกับบทเรียนพูดไม่ตรงกัน ให้ยึดกติกาฉบับปัจจุบันและส่วน “หลักฐาน” ของบทนี้
ดูเพิ่มเติม: คลิปที่เกี่ยวข้องอีก 3 คลิป (ยังไม่ได้ใช้เป็นหลักฐานของบทนี้)
-
ตีแบดแล้วปวด บาดเจ็บจากการตีแบด นักกายภาพบำบัดแนะนำวิธีที่ถูกต้อง | คุยกันเอง [EP.31] feat.ชัชชญา
นักกายภาพบำบัดคุยเรื่องการบาดเจ็บที่พบบ่อยในแบด รองเท้า และการเสริมความมั่นคงหัวไหล่/สะบัก
-
อาการบาดเจ็บจากการเล่นแบดมินตัน | EP.4 | เจาะจุดเจ็บ | T Sports 7
รายการสุขภาพกีฬา: การบาดเจ็บแบดที่พบบ่อย แนวป้องกัน (เสริมกล้ามเนื้อไหล่/ขา วอร์มอัพ) และการเลือกรองเท้า
-
"ปวดหลัง" อาการบาดเจ็บของนักแบด
กรณีศึกษาปวดหลังในผู้เล่นสมัครเล่น ตรวจและแนะนำโดยนักกายภาพในคลินิก
หลักฐานและระดับความมั่นใจ
เราแยกข้อมูลในบทนี้เป็น 4 กลุ่ม เพื่อให้รู้ว่าข้อไหนต้องทำตาม ข้อไหนปรับได้ อ่านวิธีจัดกลุ่ม
หลักการที่พบร่วมกัน
แหล่งข้อมูลอิสระหลายแหล่งสอนตรงกัน
- การบาดเจ็บส่วนใหญ่อยู่ที่ขา รองลงมาคือไหล่และหลัง [1][2][3][7][9]
- เคยบาดเจ็บมาก่อนเป็นปัจจัยเสี่ยงของการบาดเจ็บครั้งใหม่ [1][9]
- การบาดเจ็บจากการใช้งานซ้ำพบในสัดส่วนสูง [1][2]
- ข้อเท้าพลิกเป็นการบาดเจ็บเฉียบพลันที่พบบ่อย และมักไม่ได้เกิดจากการชน [4][5]
- การฝึกความแข็งแรงและการทรงตัวช่วยลดการบาดเจ็บ (หลักฐานหลักมาจากกีฬาอื่น) [18][1][2]
- รองเท้าคอร์ตพื้นไม่ลื่น และการเก็บลูกบนพื้น [14][15][16]
ทางเลือกตามสไตล์โค้ช
โค้ชแต่ละสำนักสอนต่างกันได้ ลองแล้วเลือกที่เหมาะกับตัวเอง
ข้อที่ยังไม่แน่ชัด
ข้อมูลยังไม่พอ หรือแหล่งข้อมูลขัดกัน
- โปรแกรมอบอุ่นร่างกายเฉพาะแบดมินตันมีหลักฐานจากงานทดลองเบื้องต้นงานเดียวในเยาวชน ยังไม่มีงานในผู้ใหญ่ [17]
- สัดส่วนและลำดับของการบาดเจ็บต่างกันมากระหว่างงาน เพราะนิยาม อายุ และระดับผู้เล่นต่างกัน เช่น งานห้องฉุกเฉินนับเฉพาะการบาดเจ็บเฉียบพลัน [4][3][7]
- ปัจจัยเสี่ยงเรื่องเข่าและไหล่ส่วนใหญ่มาจากงานห้องทดลอง และวิธีป้องกันที่ผู้วิจัยเสนอยังไม่ได้ทดลองจริง [13]
- งานเรื่องเอ็นร้อยหวาย เอ็นใต้ลูกสะบ้า และไหล่ มีกลุ่มตัวอย่างเล็ก [6][8][10]
- ข้อมูลว่าการบาดเจ็บส่วนใหญ่เกิดตอนซ้อมมาจากเวชระเบียนนักกีฬาทีมชาติประเทศเดียว (อ่านเฉพาะบทคัดย่อ) ยังไม่รู้ว่าสัดส่วนในผู้เล่นสันทนาการที่ซ้อมน้อยกว่าจะเป็นอย่างไร [9]
- หลักฐานเรื่องที่พยุงข้อเท้ามาจากกีฬาอื่น และเน้นการป้องกันการพลิกซ้ำ ไม่ใช่คนที่ไม่เคยพลิก [20]
- ยังไม่พบแหล่งที่ตรวจได้ซึ่งให้ชุดท่าเสริมไหล่หรือเอ็นร้อยหวายพร้อมจำนวนครั้งสำหรับผู้ใหญ่ที่เล่นเพื่อสันทนาการ เราจึงไม่ใส่ตัวเลขเหล่านี้
- งานวิจัยส่วนใหญ่ในบทนี้อ่านเฉพาะบทคัดย่อ ยกเว้นงานทบทวนของ Stepper และคณะที่อ่านเนื้อหาเต็ม
ระดับความมั่นใจของบทเรียน: ปานกลาง — หลักการหลักมีแหล่งรองรับ แต่รายละเอียดบางส่วนต่างกันตามโค้ช หรือมีแหล่งรองรับเพียงแหล่งเดียว ตำแหน่งที่บาดเจ็บบ่อยมีหลายแหล่งตรงกัน แต่หลักฐานด้านการป้องกันในนักแบดมินตันโดยตรงยังมีน้อย ส่วนใหญ่อนุมานจากกีฬาอื่นหรืองานห้องทดลอง
แหล่งอ้างอิง
- Systematic review on badminton injuries: incidence, characteristics and risk factors
- Badminton Injuries in Elite Athletes: A Review of Epidemiology and Biomechanics
- Characteristics of injuries among elite badminton players: a systematic review
- Acute injuries in Badminton from 10 to 66 years of age: an epidemiological study of 140 cases among all types of practice
- Lateral Ankle Joint Injuries in Indoor and Court Sports: A Systematic Video Analysis of 445 Nonconsecutive Case Series
- Painful conditions in the Achilles tendon region: a common problem in middle-aged competitive badminton players (KSSTA 10:57–60)
- Incidence of injuries among amateur badminton players: A cross-sectional study
- Differences in tendon properties in elite badminton players with or without patellar tendinopathy
- Prevalence, patterns and factors associated with injury: comparison between elite Malaysian able-bodied and para-badminton players
- Decreased shoulder function and pain common in recreational badminton players (Scand J Med Sci Sports 17:246–251)
- Longitudinal study on locations of injury among junior high school, high school, and university badminton athletes at Japanese national-level competitions
- Fatigue increases ankle sprain risk in badminton players: A biomechanical study
- Biomechanical risk factors for badminton injuries: a systematic review
- BWF Coach Education — Coaches’ Manual Level 1 (2nd edition)
- Badminton Shoes: A Guide to What to Wear
- Shuttle Time — Schools Badminton Teachers’ Manual
- A prospective randomised controlled trial investigating the impact of a musculoskeletal injury prevention warm-up program for youth badminton: a preliminary study
- The effectiveness of exercise interventions to prevent sports injuries: a systematic review and meta-analysis of randomised controlled trials
- What Role Do Chronic Workloads Play in the ACWR? Time to Dismiss ACWR and Its Underlying Theory
- Treatment and prevention of acute and recurrent ankle sprain: an overview of systematic reviews with meta-analysis
- Sprains and strains
- Achilles tendon rupture (patient information)
- Shuttle Time — Schools Badminton Lesson Plans
เนื้อหาในบทนี้เรียบเรียงใหม่ด้วยภาษาของเราเอง ไม่ได้คัดลอกต้นฉบับ ภาพประกอบทั้งหมดสร้างขึ้นใหม่ หากพบข้อผิดพลาด โปรดตรวจกับแหล่งต้นทางเป็นหลัก