การจับไม้หน้ามือ
Forehand grip (V-grip / handshake grip)
การจับไม้หน้ามือคือกริปหลักที่ใช้ตีลูกฝั่งหน้ามือและลูกเหนือศีรษะ หลักที่แหล่งข้อมูลตรงกันคือ “จับเหมือนจับมือ” ให้เกิดรูปตัว V ระหว่างนิ้วโป้งกับนิ้วชี้ และจับหลวม ๆ [1][2][3] ถ้าจับผิดตั้งแต่แรก จะตีไม่ไกลและเปลี่ยนกริปไม่ทัน
มัลโลว์สรุปให้
จับไม้แบบ “จับมือ” ให้หน้าไม้ตั้งฉากกับพื้น จับหลวม ๆ แล้วบีบตอนกระทบลูก — พื้นฐานของลูกหน้ามือและลูกเหนือศีรษะ
ภาพการ์ตูนสื่อความ ไม่ได้วาดตามสเกล ภาพเทคนิคละเอียดอยู่ด้านล่าง
สารบัญบทเรียน
เป้าหมายของบทนี้
- จับไม้หน้ามือได้ถูกอย่างรวดเร็วโดยไม่ต้องมองมือ
- แยกได้ว่าจับแบบ V ต่างจากจับแบบ “ด้ามกระทะ” อย่างไร
- ถือไม้หลวม ๆ ระหว่างรอ และบีบนิ้วตอนกระทบลูก
สิ่งที่ควรรู้ก่อน
ถ้ายังไม่มีไม้ ใช้ไม้ยืมก่อนได้ ขอแค่ด้ามไม่ใหญ่หรือเล็กจนต้องกำแน่น
ดูภาพก่อนฝึก
1. กริปหน้ามือ (V)
หยิบไม้ให้หน้าเอ็นตั้งฉากกับพื้นแล้ว “จับมือ” กับด้าม ตำแหน่งก้นตัว V ที่แน่นอนต่างกันเล็กน้อยตามสำนัก จึงแสดงเป็นโซน
2. กริปหลังมือ (นิ้วโป้ง)
หมุนด้ามเล็กน้อยให้นิ้วโป้งวางราบบนด้านกว้าง ใช้กับลูกหลังมือที่อยู่หน้าลำตัว
3. กริปด้ามกระทะ
ใช้เฉพาะบางจังหวะ เช่น ลูกที่ลอยสูงเหนือเน็ต ไม่ควรใช้ตีลูกเหนือศีรษะหรือลูกเซฟ
ขั้นตอนฝึก
- ใช้มือซ้ายจับคอไม้ ตั้งไม้ให้หน้าเอ็นตั้งฉากกับพื้น (มองจากด้านบนจะเห็นขอบเฟรมเป็นเส้น) และหันด้ามมาทางตัว [3]
- ยื่นมือขวาไป “จับมือ” กับด้าม ให้ง่ามระหว่างนิ้วโป้งกับนิ้วชี้เป็นรูปตัว V วางอยู่แถว ๆ สันด้านบนของด้าม [3][2][4]
- กางนิ้วชี้ออกจากนิ้วกลางเล็กน้อย นิ้วอื่นโอบด้ามสบาย ๆ ไม่ต้องกำแน่น [2]
- ให้ปลายด้ามอยู่ราวโคนฝ่ามือ จับ “ยาว” แบบนี้ไว้สำหรับลูกท้ายคอร์ต ถ้าต้องการคุมลูกหน้าเน็ตหรือเสิร์ฟ ให้เลื่อนมือขึ้นมาจับ “สั้น” [1][3]
- ทดสอบ (วิธีของบรรณาธิการ): เพื่อนดึงหัวไม้เบา ๆ แล้วไม้ควรขยับในมือได้นิดหน่อย ถ้าดึงไม่ขยับเลยแปลว่ากำแน่นเกินไป
- ฝึกบีบ: ถือหลวม ๆ แล้วบีบนิ้วสั้น ๆ เหมือนจังหวะกระทบลูก จากนั้นคลายทันที [4][1] ทำราว 10 ครั้ง (จำนวนเป็นตัวอย่างของบรรณาธิการ)
จุดสำคัญของกริปหน้ามือ
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยและวิธีแก้
พลาด: จับแบบ “ด้ามกระทะ” (หน้าไม้หันขึ้น/ไปข้างหน้า) แล้วตีลูกเหนือศีรษะ ทำให้ตีไม่ไกลและข้อมือรับภาระ
พลาด: กำด้ามแน่นตลอดเวลา แขนเกร็งและล้าเร็ว
พลาด: นิ้วชี้กับนิ้วกลางชิดกันแน่น ไม่มีช่องว่าง
แก้: กางนิ้วชี้ออกเล็กน้อยเพื่อให้คุมหน้าไม้ได้ดีขึ้น [2]
แบบฝึกเพิ่มระดับ
- เคาะลูกโป่ง (เด็กและผู้เริ่มต้น) (คนเดียว/กับเพื่อน · ไม่ใช้ลูก · 3–5 นาที)
ใช้ลูกโป่งที่ลอยช้ากว่าลูกขนไก่ จับกริปหน้ามือแล้วเคาะลูกโป่งขึ้นเบา ๆ ข้อมือมั่นคง วงสวิงสั้น [1]
ผ่านเมื่อ: เคาะต่อเนื่องได้โดยกริปไม่เปลี่ยน เกณฑ์ตั้งต้นของบรรณาธิการ (ปรับได้) - หยิบไม้แล้วจับให้ถูก (คนเดียว · ไม่ใช้ลูก · 3–5 นาที)
วางไม้บนพื้น หยิบขึ้นมาแล้วจับกริปหน้ามือให้ถูกภายใน 3 วินาที ทำซ้ำ 20 ครั้ง สลับหลับตาบางครั้ง (เวลาและจำนวนเป็นตัวอย่างของบรรณาธิการ)
ผ่านเมื่อ: ถูกต้องอย่างน้อย 18 จาก 20 ครั้ง เกณฑ์ตั้งต้นของบรรณาธิการ (ปรับได้) - เดาะลูกหงายหน้าไม้ (คนเดียว · ลูก 1–3 ลูก · 4–8 นาที)
จับกริปหน้ามือ หงายฝ่ามือขึ้นแล้วเดาะลูกขึ้นตรง ๆ สูงราวศีรษะ นับว่าได้กี่ครั้งติดต่อกัน [4][1]
ผ่านเมื่อ: เดาะต่อเนื่อง 20 ครั้งโดยไม่ต้องเดินตามลูกมาก เกณฑ์ตั้งต้นของบรรณาธิการ (ปรับได้) - เดาะสลับสูง–ต่ำ (คนเดียว · ลูก 1–3 ลูก · 4–6 นาที)
เดาะลูกสูง 1 ครั้งสลับเตี้ย 1 ครั้ง บีบนิ้วแรงขึ้นเฉพาะครั้งที่ตีสูง
ผ่านเมื่อ: สลับได้ 10 รอบโดยไม่หลุดมือ เกณฑ์ตั้งต้นของบรรณาธิการ (ปรับได้) - ตีโต้เบา ๆ กับเพื่อนกลางคอร์ต (กับเพื่อน · ลูก 1–3 ลูก · 5–10 นาที)
ยืนห่างกันราวเส้นเสิร์ฟสั้นสองฝั่ง ตีโต้ลูกเบา ๆ ด้วยกริปหน้ามือ หยุดตรวจกริปทุก 10 ลูก (ตัวอย่างของบรรณาธิการ)
ผ่านเมื่อ: โต้ได้ 20 ลูกติดต่อกัน และกริปยังถูกเมื่อตรวจ เกณฑ์ตั้งต้นของบรรณาธิการ (ปรับได้)
ใช้ในเกมเดี่ยวและคู่
ประเภทเดี่ยว
ใช้กับลูกฝั่งหน้ามือเกือบทั้งหมด รวมถึงลูกเซฟ ลูกหยอด และลูกตบจากท้ายคอร์ต และลูกอ้อมศีรษะ [3] Hopley บอกว่านักเดี่ยวอาชีพมักจับยาวทั่วทั้งคอร์ต แม้ที่หน้าเน็ต เพราะเอื้อมได้ไกลขึ้นนิดหนึ่งและรับลูกได้เร็วขึ้น [7] ขั้นต่อไป: ถ้าลูกหน้ามือเหนือศีรษะเลยไปอยู่หลังตัว เขาแนะนำให้ปรับมุมกริปไปทางกริปนิ้วโป้ง โดยให้นิ้วโป้งพาดตามด้าม ไม่เช่นนั้นลูกมักออกด้านข้าง [8]
ข้อควรระวัง
- ถ้าเจ็บข้อมือหรือข้อศอกหลังฝึก ให้ลดเวลาฝึกและตรวจว่ากำไม้แน่นหรือใช้กริปด้ามกระทะอยู่หรือเปล่า ถ้ายังเจ็บต่อเนื่องให้ปรึกษาผู้เชี่ยวชาญ
- ด้ามที่ลื่นทำให้เผลอกำแน่น ควรเปลี่ยนกริปพันด้ามเมื่อเริ่มลื่น [1]
- ผู้เล่นถนัดซ้ายให้กลับซ้าย–ขวาของทุกคำอธิบายในบทนี้
วิดีโอประกอบ
ลิงก์ไปคลิปบน YouTube (เปิดในแท็บใหม่) เราสรุปเนื้อหาด้วยคำของเราเอง ไม่ได้คัดลอกภาพหรือคลิป และไม่ได้รับรองผู้สอน ถ้าคลิปกับบทเรียนพูดไม่ตรงกัน ให้ยึดกติกาฉบับปัจจุบันและส่วน “หลักฐาน” ของบทนี้
-
CE1M7V3 - Strokes - Grips
BWF แบ่งกริปตามตำแหน่งลูก (ข้าง/หน้า/หลังตัว × หน้ามือ/หลังมือ) และบอกตำแหน่งก้นตัว V เป็นคำพูด: basic grip ก้น V ค่อนไปด้านหน้าของด้าม; panhandle ค่อนไปด้านหลัง; ลูกหลังมือที่อยู่หลังตัวใช้ panhandle; ลูกหลังมือระดับตัวใช้ basic หรือ corner grip
-
L1V4 Forehand Basic Grip With Balloon
คลิปชุด Shuttle Time ปี 2025 (ช่อง BWF Development) สำหรับครูพละในโรงเรียน คำบรรยายภาษาอังกฤษแบบ manual — ฝึก V grip ด้วยลูกโป่ง
-
L1V5 Grip Change With Balloon
คลิปชุด Shuttle Time ปี 2025 (ช่อง BWF Development) สำหรับครูพละในโรงเรียน คำบรรยายภาษาอังกฤษแบบ manual — ความก้าวหน้าการเปลี่ยนกริป 3 → 2 → ทุกครั้ง
-
The 4 Grips In Badminton + Learn The Correct Grip For Every Shot!
กริป 4 แบบและลูกที่ใช้: หน้ามือ (V, หลวม, เว้นนิ้ว), หลังมือ (นิ้วโป้งบนด้านกว้าง; ไม่ใช้ท้ายคอร์ต), เบเวล (หลังมือท้ายคอร์ตเสมอ), panhandle (เฉพาะหลังมือที่ช้า)
คลิปประกอบอีก 1 คลิป
-
How To Change Between Grips In Badminton
วิธีเปลี่ยนกริป: จับหลวม ใช้นิ้วโป้ง+นิ้วชี้หมุน อีกสามนิ้วพยุง; ความก้าวหน้า 7 ระดับจากไม่มีลูก → มัลติฟีด → ลูกเดียวแบบสุ่ม; จับสั้น/ยาวตามลูก
ดูเพิ่มเติม: คลิปที่เกี่ยวข้องอีก 2 คลิป (ยังไม่ได้ใช้เป็นหลักฐานของบทนี้)
-
วิธีจับไม้แบดมินตัน 4 แบบ และเปลี่ยนกริปให้เหมาะกับลูกตี
ศัพท์ไทยและการใช้กริป 4 แบบตามระบบชื่อของ BWF (basic/V, thumb, corner, panhandle)
-
ม 1 วิชาพลศึกษา กีฬาแบดมินตัน ทักษะการจับไม้ท่าเตรียมพร้อม
ครูพลศึกษาสอนนักเรียน ม.1 เรื่องการจับไม้ 4 จุด: นิ้วโป้งกับนิ้วชี้เป็นหลัก อีก 3 นิ้วประคอง ง่ามนิ้วเป็นรูปตัว V เว้นช่องระหว่างนิ้วชี้กับนิ้วอื่น และเว้นช่องระหว่างด้ามกับฝ่ามือ จับหลวม ๆ ไม่แน่นเกินไป
หลักฐานและระดับความมั่นใจ
เราแยกข้อมูลในบทนี้เป็น 4 กลุ่ม เพื่อให้รู้ว่าข้อไหนต้องทำตาม ข้อไหนปรับได้ อ่านวิธีจัดกลุ่ม
หลักการที่พบร่วมกัน
แหล่งข้อมูลอิสระหลายแหล่งสอนตรงกัน
ทางเลือกตามสไตล์โค้ช
โค้ชแต่ละสำนักสอนต่างกันได้ ลองแล้วเลือกที่เหมาะกับตัวเอง
- การเว้นช่องระหว่างนิ้วชี้กับนิ้วกลางมากหรือน้อย และการจับยาวหรือสั้นในแต่ละลูก ปรับได้ตามความถนัด [2][1]
- จับยาวหรือสั้นที่หน้าเน็ต: บทนี้ใช้แนวของคู่มือ BWF ที่ให้เลื่อนมือขึ้นจับสั้นเมื่อต้องการคุมลูกหน้าเน็ต [1][3] ส่วน Hopley มองว่าจับสั้นเหมาะกับหน้าและกลางคอร์ตในประเภทคู่เป็นหลัก ในเกมเดี่ยวควรจับยาวแม้ที่หน้าเน็ต ยกเว้นบางคนที่จับสั้นตอนหยอดหมุนหรือตอนเสิร์ฟ [7] ลองทั้งสองแบบแล้วดูว่าแบบไหนเหมาะกับเกมที่เล่น
- การปรับมุมกริปไปทางกริปนิ้วโป้งเมื่อลูกหน้ามือเลยไปหลังตัว เป็นคำอธิบายของ Hopley แหล่งเดียว [8]
ข้อที่ยังไม่แน่ชัด
ข้อมูลยังไม่พอ หรือแหล่งข้อมูลขัดกัน
- ตำแหน่งที่แน่นอนของก้นตัว V บนเหลี่ยมของด้าม: คู่มือ BWF แสดงเฉพาะในภาพถ่าย และแหล่งที่ระบุเป็นตัวเลขเหลี่ยมไม่มีอ้างอิงที่ตรวจได้ เราจึงแสดงเป็น “โซน” แทนจุดเดียว แนะนำให้ดูภาพจากคู่มือต้นทางประกอบ [4]
ระดับความมั่นใจของบทเรียน: ปานกลาง — หลักการหลักมีแหล่งรองรับ แต่รายละเอียดบางส่วนต่างกันตามโค้ช หรือมีแหล่งรองรับเพียงแหล่งเดียว หลักการหลักตรงกันหลายแหล่ง แต่รายละเอียดตำแหน่งนิ้วบนเหลี่ยมด้ามยังไม่มีคำอธิบายเป็นตัวอักษรจากแหล่งทางการ
แหล่งอ้างอิง
- BWF Coach Education — Coaches’ Manual Level 1 (2nd edition)
- The 4 Basic Grips In Badminton – With Pictures
- Ch.1 – Badminton: 2. Grips (Open Textbook)
- Shuttle Time — Schools Badminton Teachers’ Manual
- Grip principles
- The Badminton Bible — Grips (basics, forehand, grip size, principles)
- Grip length (long vs short grip)
- Adjusting your grip for late forehands
เนื้อหาในบทนี้เรียบเรียงใหม่ด้วยภาษาของเราเอง ไม่ได้คัดลอกต้นฉบับ ภาพประกอบทั้งหมดสร้างขึ้นใหม่ หากพบข้อผิดพลาด โปรดตรวจกับแหล่งต้นทางเป็นหลัก